درمانگر گیاهی (خدا درمانگر واقعی)دعام کن

به صدغمزه باز آمد ماه رحمت و ضيافت الهي و آن هلال که هزاران هزار دل به روئيتش عاشق اند و شيفته، رخ نمود.

آري آن هلال که هزاران هزار ستاره نيز به آمدنش پرفروغ تر شده اند و دل شادند از مشرق زمين و زمان همچون عروسي باوقار خرامان خرامان رخ نمود، هلال ها و بدرهاي ماه تابان به گرد زمين شتابان، چنان گشتند و گشتند تا رسيد باز هم گاه غمازي هلال رمضان، اين هلال «نازکردار» آمد و با آمدنش گاه باز شدن تمامي پنجره هاي آسمان را به روي زمين و زمان نويدي دوباره داد، اين زيباروي هلال، به صد غمزه پرده هاي آسمان و عرش خدا را کنار زد تا بينندگان و فهم کنندگان، ببينند، شمه اي از آن چه در آسمان و عرش اعلاي خداوند مي گذرد.

اين مبارک هلال آمد و به صد دلنوازي، آدميان را به ميهماني ويژه حضرت آفريدگار دعوت کرد.

هلال ماه مبارک رمضان، گوشه چشمي نشان داد و به هزار طنازي از ميهمانان دلربايي کرد و به اشاره گفت: اين سفره رحمت الهي از اين لحظه تا طلوع بدر شوال به فراخناي زمين و آسمان آن چنان گسترده است که همگان مي توانند بر کران تا کران اين سفره بنشينند و هر لحظه از آن کام معرفت و عشق و عرفان بگيرند.

هلال رمضان از پس گردش ايام، دوباره رخ نمود تا بگويد: آي همه آدم ها، گاه ريزش «آن به آن» لطف و کرم و رحمت خاص الهي بر سراپرده عالم وجود فرا رسيد و نه تنها شما آدميان بلکه همه فرشتگان و ملکوتيان و عرشيان در اين هنگامه حالي دگر دارند.

مي بارد از ساق و طاق عرش الهي رحمت بيکران خداوندگاري و هر لحظه مي دهد اين پيام کبريايي را که اي آدميان و اي اهل ايمان، هر لحظه اين ماه را بر شما به معرفت و بندگي خدايتان گرامي و مبارک گردانيديم و هر نفس تان را با دهان روزه ذکر و عبوديت انگاشتيم و در دفتر و لوح محفوظ ثبت کرديم.

آمدن مبارک هلال رمضان، اين نور را دوباره در دل عاشقان روشن مي کند که تلاوت هر آيه از کلام خدا برايشان اجر و روشنايي ختم قرآن را بر دل ها مي تاباند.

چه مبارک هلال و مبارک ماهي است اين رمضان که نفس هاي اهل ايمان را خدايشان ذکر و تسبيح مي داند و ثبت مي کند و آن مهربان آفريدگار هستي در اين ماه حتي خواب بندگان را عبادت بر مي شمرد و به حسابشان واريز مي  کند.

کمان اين هلال چنان عشقي مي آفريند و بندگان را چنان عاشق مي کند که اذان سحر و ربنا و اذان افطارش زيباترين و جانفزاترين نغمه هاي جهان مي شود از براي گوش جان عاشقان.

خدايا اين چه بزرگ لطف و نعمت و مرحمتي است از جانب تو که بندگانت را به ميهماني اين چنين کرامندانه مي خواني.

تو چه بزرگي که هلال ماه رمضان را به بندگانت مي نمايي تا دل هاشان را به نور هلال و بدر و کمانش روشن کنند و جان تازه ببخشند و در اين هنگامه آدميان جان هاشان صافي شود و دل هايشان همچون آينه پاک و مصفا.

خدايا چگونه مي توان به پاس اين همه نعمت که از پس هلال ماه رمضان بر بندگانت به لطف و مهرباني جاري مي کني، شکر درگاهت را به جاي آورد؟

خداوندا چگونه مي شود شکر اين همه کرامت را به درگاهت به جاي آورد که چنين کريمانه، بندگانت را به سفره ضيافت الهي ات مي خواني و خود ميزباني بندگانت را بر عهده مي گيري.

خدايا چگونه عرق شرم بر پيشاني هايمان نقش نبندد که چون تو خدايي، که چون تو آفريدگاري، که چون تو مهرباني، چنين عاشقانه آغوش مي گشايي و سفره مي اندازي و بندگانت را به ميهماني فرا مي خواني.

خدايا چگونه مي شود شکر اين بزرگ نعمت و کرامت تو را به جاي آورد که مي فرمايي اجر و مزد روزه و روزه دار «خودم» هستم.

خدايا روزه ما و طاعت و عبادت ما کجا؟ و تو بزرگ آفريدگار مهربان هستي کجا.

خدايا تو را به عدد شن هاي همه بيابان هاي زمين، تو را به عدد تمام ستارگان شناخته شده و ناشناخته عالم، خدايا تو را به عدد تسبيح همه موجودات عالم شکر و تسبيح مي کنيم که «روزه» را، که «قرآن» را، که  «رمضان» را، که «شب قدر» را، که «اهل بيت و عترت» را روزيمان فرمودي.

خدايا تو را به بيکراني عظمت و عزت و بزرگي و جلال خودت شکر مي گزاريم که کلام نوراني ات که همه نور است و ذکر و شفا و روشن کننده دل بر قلب نازنين پيامبرت در شب قدر و رمضان نازل فرمودي و رمضان را که ماه نزول قرآن و رحمت و برکت خاص ذات کبريايي ات است را به بندگان ارزاني داشتي و در چنين هنگامه اي که هستي و آفرينش و عالم و آدم و کون و مکان و تمامي فرشتگان حالي ديگر دارند و هر لحظه از خوان کرم گسترده ات هزاران هزار لطف و مرحمت بر زمين و زمان و جان بندگانت ارزاني مي داري، ديدگان ما را به نور هلال ماه مبارک رمضان روشن فرمودي.

خدايا حال که چنين مقدرمان فرمودي که چشم هايمان به مبارک ترين ماه تو، ماه نزول قرآن و شب قدر روشن شود دل هايمان را نيز به نور رمضان و شب قدر و قرآن تا گاه رسيدن به فرقان و لقاءات روشن بدار